Voetbalwedstrijd, first years show en Peace One Day

We Are The World | 20 september 2014, made by Marco

Flekke, Noorwegen

Afgelopen weekend was een bijzonder weekend. Op vrijdag direct na school stapte ik samen met een hele hoop andere first en second years op de bus naar Dale. In Dale is een voetbalveld en het is omringd door bergen, heel bijzonder. We hadden een voetbalwedstrijd tussen de first and second years. Op het laatste moment werd besloten dat ik keeper was en het was zo eng. Ik heb  letterlijk de hele wedstrijd staan shaken en hopen dat we maar geen penalty tegen zouden krijgen, maar natuurlijk kregen we wel een penalty tegen.
Ik was zo enorm bang en ik besloot dat ik, voor mij, naar rechts zou springen, ik de bal zou missen, het een goal zou zijn en het allemaal over zou zijn. Maar ik was te laat met springen en de jongen die de penalty nam schoot recht in het midden waar ik nog stond en waardoor ik hem kon stoppen (: . Uiteindelijk hebben we met 5-3 gewonnen en normaliter winnen de second years, dus dat maakte het extra bijzonder!

Die avond begon onze viering van Piece One Day en UWC Day met een opening in het auditorium. We moesten allemaal in het wit komen en hebben geluisterd naar muziek, een voor een het woord ‘peace’ in onze moedertaal gezegd en onze mening over peace opgeschreven. Het voelde een beetje als een soort sekte met iedereen in het wit en allemaal kaarsen, maar het was wel mooi.

Continue reading

Advertisements

Ik vergeet te slapen

Chinees Mid-Autumn Day | 8 september 2014

Flekke, Noorwegen

Ik ben hier nu precies één maand. Eén maand en mijn leven is compleet veranderd. Ik heb gesprekken die ik nooit eerder heb gehad, ik doe dingen die ik anders nooit zou doen, ik bouw vriendschappen op die voor de rest van mijn leven zullen blijven. Ik ben hier nu één maand en niet alleen mijn leven is veranderd, ik ben ook veranderd. Ik kan eindelijk mezelf zijn hier en iedereen accepteert het, want iedereen is net zoals ik. Wij zijn allemaal UWC´ers en ik voel dat ik hier op mijn plaats ben.

Het kampgevoel is er nog steeds, ik zeg elke avond tegen mezelf dat ik toch echt wat aan school moet gaan doen want het IB is zwaar en het is niet altijd lang leve de lol. Maar toch ben ik elke avond weer tot een uur of 1, soms 3, in de dayroom, kletsend met mensen (sorry papa, ik zal voortaan proberen wat eerder te gaan slapen…), waardoor je de volgende morgen als een lijk aan het ontbijt zit. Maar op dit moment ben ik over mijn vermoeidheid heen, ik ben te moe om moe te zijn. Maar dat is ook niet zo gek als je ziet wat hier allemaal aan de hand is. Nadat ik mijn vorige blogpost schreef moesten we allemaal naar de Høegh komen voor een “CAS-meeting”, maar het was de second years show en het was zo gaaf!! Er waren allemaal verschillende acts en de waren stuk voor stuk onwijs goed. Klik hier voor het filmpje dat ze hebben gemaakt.

Continue reading

UWC is ook nog een school

Grouppicture! | 25 augustus 2014

Flekke, Noorwegen

Lieve allemaal,

Ik ben hier nu drie weken, drie weken pas! Het lijkt of het al zo veel langer is en er is dan ook zo onwijs veel gebeurd. Ik heb veel goede gesprekken gehad met mensen, heb aan veel gave activiteiten meegedaan, veel inspirerende verhalen gehoord, weinig geslapen en veel tosti´s gemaakt. Maar vorige week begon school ook weer, je zou het bijna vergeten, maar UWC is eigenlijk een school en naast alle geweldige activiteiten moeten er ook lessen worden gevolgd en huiswerk worden gemaakt.
Elke dag hebben we 4 lessen die verschillen van 80 minuten lang tot 55 minuten. Om 2 uur zijn we klaar (elke dag!!) en dan kunnen alle EAC’s/meetings/huiswerksessies/etc. beginnen!

EAC´s zijn activiteiten die je doet, je hebt er minimaal 2 en maximaal 4. Ik heb mijn EAC´s gekozen en deze term zit ik bij rockclimbing, theatre, Mottak en DROP. Mottak is het asielzoekerscentrum in Førde, een uurtje rijden vanaf campus, we gaan daar heen en praten met de mensen daar. Toen ik daar was voelde ik me zo schuldig voor ze, ik kreeg binnen 5 minuten, letterlijk 5 minuten een papier voor mijn neus waarop stond dat ik zo lang als ik wil in Noorwegen mag blijven, terwijl zij al jaren wachten op een vergunning. Wat DROP is weet ik ook niet echt zo heel goed, maar het is een EAC waarbij we projecten doen op campus maar er is bijvoorbeeld ook een project in Ghana. Als ik er meer over weet laat ik dat natuurlijk weten!

Sinds mijn vorige blogpost is er echt enorm veel gebeurd, er gebeurd hier altijd veel. Dus vandaar even een update!

Continue reading