Voetbalwedstrijd, first years show en Peace One Day

We Are The World | 20 september 2014, made by Marco

Flekke, Noorwegen

Afgelopen weekend was een bijzonder weekend. Op vrijdag direct na school stapte ik samen met een hele hoop andere first en second years op de bus naar Dale. In Dale is een voetbalveld en het is omringd door bergen, heel bijzonder. We hadden een voetbalwedstrijd tussen de first and second years. Op het laatste moment werd besloten dat ik keeper was en het was zo eng. Ik heb  letterlijk de hele wedstrijd staan shaken en hopen dat we maar geen penalty tegen zouden krijgen, maar natuurlijk kregen we wel een penalty tegen.
Ik was zo enorm bang en ik besloot dat ik, voor mij, naar rechts zou springen, ik de bal zou missen, het een goal zou zijn en het allemaal over zou zijn. Maar ik was te laat met springen en de jongen die de penalty nam schoot recht in het midden waar ik nog stond en waardoor ik hem kon stoppen (: . Uiteindelijk hebben we met 5-3 gewonnen en normaliter winnen de second years, dus dat maakte het extra bijzonder!

Die avond begon onze viering van Piece One Day en UWC Day met een opening in het auditorium. We moesten allemaal in het wit komen en hebben geluisterd naar muziek, een voor een het woord ‘peace’ in onze moedertaal gezegd en onze mening over peace opgeschreven. Het voelde een beetje als een soort sekte met iedereen in het wit en allemaal kaarsen, maar het was wel mooi.

Op zaterdag was het dan eindelijk zo ver, de first years show! Ik zat in 4 acts, de openingsact We Will Rock You , daarvoor hadden we allemaal zwarte hoodies aan en ik stond op het podium, maar er stonden ook mensen aan de rand en in het midden van het publiek en zelfs op het balkon. We zeiden niets en begonnen gewoon gelijk met klappen waardoor het een heel cool effect had.

Mijn tweede act was de Caribbean dance, ja, je leest het goed, IK, Emma, heb gedanst. En niet zomaar dansen, ik bevond me als een stijve Europeaan in de Latino dance wereld. Te gênant voor woorden, maar wel erg leuk. Dus als jullie echt heel hard willen lachen zou ik zeker even dit filmpje kijken, uhum… Maar doe het liever maar niet.

Caribbean dance! | 20 september 2014, made by Marco

Boem! Wah! Yeah! tututututututututuu | 20 september 2014, made by Marco

Naast Caribbean Dance had ik ook nog Bollywood dance! Alweer liet mijn coördinatie en vermogen om te dansen me in de steek.. Ik zit in de tweede dans, maar alle dansen zijn zeker de moeite waard om te kijken!

Bollywood | 20 september 2014, made by Marco

Bollywood dance | 20 september 2014, made by Marco

Als laatste zat ik ook nog in de eindact, we zongen We Are The World en hadden allemaal onze vlaggen om ons heen geslagen en het zag er heel gaaf uit!

De show was, al zeg ik het zelf, erg goed en de twee weken lang hard werken, uren lange repetities en de tijd die we er in hebben gestoken waren het zeker waard! Als je de rest van de show wilt zien moet je even naar Balder’s YouTube kanaal gaan. Er waren een paar hele mooie acts (dans van Balder, Valery en Sophia en het liedje van Solveig and Alexis) en ook grappige acts (migdetshow and ABBA). Tussen al deze mensen hier op UWC voel ik me zo talentloos. Daniel uit Colombia is zo enorm goed in Latino Dance (maar al die latino’s zijn dat eigenlijk) en Gautham uit India heeft zoveel plezier in het Bollywood dansen en hij is ook zo goed!

Als jaar hebben we ook een filmpje gemaakt voor de show, klik hier voor onze parodie op #SELFIE! Er zitten een paar hele awkward selfies van ons tussen, maar ach, dat geeft ook wel weer een goed beeld van het leven hier.

Na de First Years Show was er een feest, maar ik was, samen met wat mensen zo moe van het dansen en de voetbalwedstijd dat we niet naar het feest zijn gegaan, maar Harry Potter zijn gaan kijken. Ik heb namelijk nog nooit Harry Potter gekeken (wel gelezen hoor, 2x zelfs) en daarom is de heuze Harry Potter marathon het leven in geroepen, alsof we toch niets beters te doen hebben (ondertussen hebben we al 4 films gezien in één week). Om twaalf uur gingen we naar buiten om de papiertjes over peace verbranden en met een kaarsje rond te lopen. Ik ging al snel weer naar binnen want het was koud en regende en ik nog m’n kleren van de show aan en die waren niet echt bestemd voor dit weer. Het weer is deze week trouwens echt helemaal omgeslagen, van de hele dag zon was het van de een op de andere dag opeens alleen maar regen. Afgelopen vrijdag hagelde het en viel de stroom constant uit door het weer, ja, jongens ik zit aan de West-kust van Noorwegen en de stroom valt hier uit bij een beetje regen. Want zo erg is de regen niet, iedereen zeurt heel erg, maar ik loop constant te roepen “Welcome to the Netherlands guys!” De regen valt hier wel mee, vergeleken met Nederland.

Zondag was het Peace One Day en ook UWC Day, je kon je voor allemaal activiteiten inschrijven en ik had me voor een listening workshop ingeschreven, het was echt best wel interessant. Onbewust neemt iedereen altijd een rol aan in een gesprek. Je hebt de vragenstellers, onderbrekers, niet-opletters en de aandachtigluisteraars. Een van de opdrachten was twee minuten praten tegen iemand en die persoon mag je niet onderbreken. Dat is voor beide kanten zo moeilijk (vond ik)! Als prater wil je graag een repons van de luisteraar want je weet niet of het wel interessant is wat je vertelt en als luisteraar wil je zo graag iets zeggen. Maar je hoort wel het echte verhaal dat de persoon probeert te vertellen, want normaal geef jij er een andere draai aan door te reageren.

Die middag heb ik geprobeerd mijn blousjes te strijken, maar ik had echt heel erg weinig tijd en het strijkijzer was verdomd klein en toen heb ik mijn hand twee keer verbrand dus dat gaan we ook niet meer doen heb ik besloten. Mensen moeten er maar mee leven dat ik voortaan met gekreukte kleren door het leven ga. Ik was zo gehaast want ik had Rachele beloofd te helpen met het maken van tiramisu. We zitten allebei in DROP en maandag was de University Fair, dat is voor alle tweedejaars, dan komen universiteiten langs om een praatje te houden en informatie te geven. Wij, als DROP, waren gevraagd de catering te doen en dus waren Rachele en ik tiramisu aan het maken. Voor tiramisu heb je niet veel nodig maar wij hebben rondgerend tussen de huizen op zoeken naar dingen. Uiteindelijk zijn we het in Iceland House gaan maken terwijl we daar allebei niet wonen en hadden we schalen en gardes uit alle andere huizen. We moesten opschieten want het was een speciaal diner in de avond, ter ere van Peace One Day en iedereen moest in z’n national costume komen. Emma, mijn derdejaars, had een Nederlands kaasmeisjes pakje voor me achter gelaten en die heb ik toen snel aangetrokken en Mar en ik droegen onze klompsloffen en toen waren we er klaar voor. Iedereen zag er zo mooi uit, er waren veel mensen (zoals wij Nederlanders) zonder national costumes, maar sommige mensen hadden zulke mooie pakken!

DUTCHIES 20140921

Met Marijn en Mar, de dutchies op RCN!

Peace One Day 2 20140921

Met Valery (Rusland) en Solveig (Noorwegen/ Frankrijk), twee hele goede vriendinnen van mij hier.

Peace One Day 20140921

Met Tao (UK) en Mar!

Norway House 20140921

NORWAY HOUSE! V.l.n.r.: Mateo (Bolivia), Micheal (Nigeria), Dylan (USA), Elliot (UK), Muxuan (China), Mariana (Venezuela), Kaja (Polen), Pietro (Italië), Thea (Noorwegen), Patricia (Kenia), Dona (Bulgarije), Nina (Noorwegen), Inga (Duitsland), Jakub (niet ons huis, Slowakije), Abril (Costa Rica), Viktor (Ukraine), Julia (Canada), Marianne (Noorwegen), Clara (Zweden.)

Irine (Zuid Sudan), Ket (Thailand), Marijn (Nederland), Justina (Litouwen).

Cédric (Madagascar), Mustafa (Afghanistan), Edwina (Namibië), Philip (China/Canada/Noorwegen), Linnea (Zweden), Dasha (Rusland), Katharina (Noorwegen), Emma (Nederland), Melvin (El Salvador), Maja (Polen).

Niet op de foto: Nicole (Swaziland), Jonas (Denemarken), Nuunni (Groenland), Aya (Libanon/Palestina), Desiree (Congo), Carsten (Noorwegen).

Maandag hadden we first aid uitleg en geen school (altijd goed). Dinsdag ging het gewone leven weer verder en had ik voor het eerst het gevoel hier dan alles normaal was en dat heb leven hier begint te wennen. De week was vrij normaal. Vrijdagavond hebben we never have I ever gespeeld en daarbij hebben jongens in hun onderbroeken door student village gerend terwijl de rektor er ook was, hebben we de Harlem Shake in Sweden House gedaan, zijn mensen in koppels condooms gaan lenen bij anderen, renden mensen random kamers binnen gingen een bed in en deden net alsof ze seks hadden. Ook zijn er lapdances gegeven en bij eentje brak de stoel en als hoogtepunt van de avond moesten zes jongens de plate run doen, oftewel, volledig naakt met alleen een bord voor je edele delen door student village rennen. Het was een geweldige avond en mijn wangen deden gisteren nog steeds pijn van het lachen. Gisteravond om twaalf uur zijn we poker gaan spelen met 8 mensen, ik wist niet hoe je moest pokeren dus ik keek, maar volledig in pak en jurkjes hebben we van 12 tot 3 uur ‘s nachts poker gespeeld. Het spel werd gespeeld in miljoenen en niet mensen, maar Nederland, IJsland, Canada, China, Noorwegen, de UK en Denemarken tegen elkaar. Niets is te gek hier op UWC!

Emma

Ps. Thank you Marco and Balder for all the beautiful pictures and movies!

Advertisements

3 thoughts on “Voetbalwedstrijd, first years show en Peace One Day

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s