En de stoomtrein raast maar door..

Selfie from Katharina

Bussum, the Netherlands

Lieve allemaal,

Dit schreef ik direct na Ridderrennet:
Ik ben weer terug op campus en toen ik terug kwam was de zon ook weer terug op campus en de vrolijkheid daarmee ook! De zin ‘Oh wauw Emma, you are tanned!’ is de meeste gehoorde zin voor mij de deze week en om eerlijk te zijn is dat ook wel waar. Ik heb een geweldige week gehad bij Ridderrennet! Zoals je misschien wel aan de eerste foto kunt zien was het weer echt verbazingwekkend mooi, we hebben alleen maar zon gehad en toch was het lekker koud om te skiën. Maar niet alleen het weer was adembenemend, het hele event was insane. Ik zal voor jullie mijn gedachten zo goed mogelijk op te schrijven en eens een goede reflectie te schrijven! (:

Nu, een paar weken later is er zoveel gebeurd, te veel om op te noemen. Ondertussen zit ik thuis in Nederland voor Easter Break. Best gek om weer terug te zijn, maar een goed moment om weer even helemaal niets te doen en terug te blikken op de afgelopen tijd…

Om te beginnen natuurlijk Ridderrennet. Ik had gehoopt dit hele artikel er aan te wijden, maar heb besloten mijn mooiste moment van Ridderrennet met jullie te delen. Als je meer wilt horen kan ik er dagen over doorkletsen, dus skype, email, whatsapp of Facebook me! Of schrijf een kaartje, eigenlijk wel het leukste! (Adres staat aan de rechterkant van de blog *hint hint*).

Mijn mooiste moment was Melvin’s (El Salvador) finish na 20 kilometer langlaufen, met alleen z’n armen. 20 kilometer is veel en de sneeuw was niet zo heel goed, dus het was een erg zware tocht. Na de hele dag juichen voor alle andere participants die over de finishlijn kwamen, zou Melvin binnenkomen. Solveig (Norway), Mar (Netherlands), Ulrikke (Denmark), Katharina (Norway), twee soldaten, onder wie Muhammed, een van Melvin’s nieuwe vrienden, en ik zijn we een stuk naar boven gelopen om Melvin op te wachten. Het duurde lang en om de tijd te doden speelden we ninja, mét de soldaten, totdat ik Melvin zag aankomen. Hij werd begeleid door een guide en door Tonje (Norway), een van de mensen die bij de Leirskule werkt op school en met ons mee ging. Hij had een andere guide dan hij de 20 kilometer mee begon want zijn oorspronkelijke guide was ontevreden met Melvin z’n ski’s en probeerde hem te overtuigen om maar 10 kilometer te doen (het waren namelijk 2 rondjes van 10 kilometer), maar Melvin weigerde dat. Hij stond er op de 20 kilometer te doen en is daarom van guide gewisseld, omdat de eerste guide niet met hem wilde verder gaan. Ondertussen kwam Melvin dichterbij, wij lopen te schreeuwen, hij heeft het zwaar. “Push Melvin, push!” Is alles wat ik zeg, een inside joke van ons van skiweek. Mar heeft een Kwiklunch aan een skistok gebonden en rent voor hem als een soort konijn dat achter een wortel aan moet rennen. Ik heb de UWC vlag in m’n handen en we rennen met hem mee langs de tracks naar beneden. De laatste honderd meters. De rest van onze UWC groep komt aanrennen, we schreeuwen, juichen. Vlak voor de finish stonden alle soldaten opgelijnd langs de track, allemaal klappend. Kippenvel. Melvin gaat over de finish en het feest barst los, geknuffel, foto’s applaus, gejuich. Hij heeft het gedaan, 20 kilometer. Verscheidene mensen willen met hem op de foto, participants, soldaten, de minister van financiën. Melvin is de held.

Big hug after Melvin's 20 kilometer

Big hug after Melvin’s 20 kilometer

Melvin and his guide after the 10 kilometer two days earlier

Melvin and his guide after the 10 kilometer two days earlier

Solveig heeft een prachtig filmpje gemaakt van de hele week, het is zeker de moeite waard om eventje te bekijken!

Verder staan we nog in heel veel kranten, voor als je Noors kunt lezen, dan zijn deze krantenartikelen leuk om te lezen! Maar, als je geen Noors kunt zijn de foto’s ook erg leuk om te zien! Klik op de linkjes en je komt gelijk bij het artikel: oa.no en ute.no en als je Spaans kunt: elsalvador.com

Gjorde det umulige mulig

UWC vlag

Holding the UWC flagMelvin's finish after the 10 kilometer

Melvin’s finish after the 10 kilometer

Fall from Alberto (Spain)

Fall from Alberto (Spain)

Grouppicture!

Grouppicture!

Another grouppicture (:

Another grouppicture (:

Thank you all for this amazing week ❤

Dan iets heel anders, ik zit in Student Council! Gelijk na Ridderrennet waren de elections en ik ging voor houserepresentative van Norway House (mijn huis, natuurlijk). Het was een *uhum* erg moeilijke selectie, want, ik was de enige kandidaat. Toch moest ik speechen en gekozen worden en dat is gelukkig gebeurd. Nu ben ik dus houserep! In SC ben ik verantwoordelijk voor alle Humanitarian en Red Cross dingen, ik ben daardoor ook Red Cross vertegenwoordiger van school! Erg leuk! Met de nieuwe SC (een eeeeerg leuke groep!!) en de oude SC zijn we een weekend naar Heggnes gegaan. Heggnes is een cabin van school op anderhalf uur lopen. Het was een geweldig weekend vol met goed eten (zelfgemaakt brood, pizza, cake, pannekoeken en veeeeel meer), inner-Åge’s (Åge is een Noor, een beetje inner-Norwegian dus, maar dan net wat anders), capture the flag, constituties en handboeken en vooral gezelligheid. Met z’n alleen buiten slapen, springtouwen en lekker lezen. Het was een geweldig mooi weekend, dankjulliewel!

Ik ga gewoon een beetje van de hak op de tak, maar (ik denk dat ik het nu wel mag vertellen), Mar en ik hebben een firstie. Voor de onwetende, een firstie is een first year die dus volgend jaar naar Noorwegen (in mijn geval) komt! Tess is de gelukkige om volgend jaar deel uit te maken van de Dutch delegation, als ik ons noem. Deze Easter Break heb ik haar ontmoet en ze is echt heel erg aardig! Het is wel gek om te bedenken dat het er voor de second years bijna opzit en ze weg gaan )’:

Tess!

Tess!

Er werd een voetbaltoernooi georganiseerd op school en ik zat in het team Zlatan’s Snipers samen met Philip (Canada, China, Norway), Erik (Sweden), Andres (Peru), Iman (Denmark, Somalia), Bob (Uganda) en Ricardo (Mexico). We hebben het uiteindelijk tot de finale geschopt (letterlijk), maar hebben die helaas verloren tegen team Nirvana. Elk team kreeg van de organisator een leuke beschrijving (+ goed gefotoshopte foto), dit is onze. Het is alleen wel jammer want eigenlijk was de intentie van onze naam (Zlatan’s Snipers) dat Erik Zlatan was, omdat hij daar wel op lijkt 😉

Zlatan’s Snipers:
Philipe, Erik 203, Andres Bustamante Concha Fernandez, Ricardo, Emma, Iman and Robert SC Bob.
Team Star: they are all stars, specially Robert SC Bob. But the biggest star of them all is Philipe Sumnerovic
1274

De teamnamen waren wel erg origineel allemaal, zoals Bayer NeverLusen, Norwegian Welfare System (die moesten spelen tegen The Right-Wing Populists), Fiskekake Football Club of Kantina, Danish Beer Consumption (3x raden waar de spelers uit dit team vandaan komen en wat hun alcoholgrensleeftijd is), It Just Got Messi, Nazionale Italiana en meer.

Omdat de photoshop kwaliteiten van de organisator niet denderend zijn heeft Carsten nog even wat beter foto’s gemaakt:

f1 f2 f3 f4

Dannn, hebben we ook nog African Show gehad. Een erg lange show, maar wel erg amuserend (wat verwacht je ook van de Afrikanen ;)). Niet teveel woorden, ik zal gewoon wat foto’s laten zien. Ze zijn gemaakt door Sara.

as1 as2 as3 as4 as5 as6

My roomie Désirée (Congo)

My roomie Désirée (Congo)

as8

‘Ooh’, denk je, ‘is dit bericht nog steeds niet afgelopen?!’ Well, bijna! Als laatste wil ik nog een filmpje laten zien dat we laatste gemaakt hebben. Het is een lipdub op het liedje Untown Funk. Floor, de Nederlandse tweedejaars in the USA, daagde ons uit om dit te maken, en dit is het resultaat! Een leuke impressie van onze campus en de vrolijkheid. Ja, ik ben die ene gek met een roze panty aan, een oranje hula-rokje, gestreept shirt, rode pruik, oranje bril en Nederlandse vlag. Mar, staat ergens de macarena te doen in een apenpak en Marijn filmt, maar hij is wel aan het einde te zien.

Hopelijk heb ik jullie weer een beetje op de hoogte gebracht van alles wat er gebeurd. Dinsdagavond ga ik weer terug naar ‘huis’, klaar voor de laatste 9 weken op campus.

Ik kijk er naar uit om weer wat van jullie te horen!

Lieve groet uit Nederland,
Emma

Ps. Precies een jaar geleden min 4 dagen kreeg ik mijn levensveranderende telefoontje van Alexander dat ik naar RCN mocht. Een jaar!! Het gaat zo snel!

Ps 2. Hier nog een paar foto’s van skiweek die ik niet had gepost!

Made by Rachel (Hong Kong)

Made by Rachel (Hong Kong)

Group 1!

Group 1!

Group 1 again!

Group 1 again!

Advertisements

2 thoughts on “En de stoomtrein raast maar door..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s